ولی یاران نمی دانند که من دریای از دردم

به ظاهر گرچه می خندم

ولی اندر سکوتی تلخ می گریم

برف می بارد

پشت پنجره ایستاده ام

پنجره را باز می کنم

و تنهایی ام را

می گذارم آنجا

شاید

کسی آمد و آن را برد

     مثل هر شب

         به تو فکر خواهم کرد

              میان سکوت کوچه ها

                    و برفی که بر زمین نشسته

                                                   به تصویر تو

خیره خواهم شد

         و آرام آرام

            چکه خواهم کرد

                    روی همه خاطرات  ...!!

زندگی با آدماش برای من یه قصه بود
توی این قصه کسی با کسی آشنا نبود
همه خنجر توی دست و خنده روی لبشون
توی شب صدایی جز گریه ی بی صدا نبود
نمی خوام مثل همه گریه کنم
دیگه گریه دل رو دوا نمی کنه
قصه های پشت این پنجره ها
غم رو از دلم جدا نمی کنه
قصه ی ماتم من
هر چی که بود
هر چی که هست
قصه ی ماتم قلب خسته ی یه آدمه
وقت خوابه
دیگه دیره
نمی خوام قصه بگم
از غم و غصه برات هر چی بگم بازم کمه
نمی خوام مثل همه گریه کنم
دیگه گریه دل رو دوا نمی کنه
قصه های پشت این پنجره ها
غم رو از دلم جدا نمی کنه

آدم عزیزترینش رو فراموش نمی کنه

                بلکه به ندیدنش عادت می کنه .........

                تقدیم به کسی که عادت به ندیدنش 

                مثل فراموش کردنش غیر ممکنه.......

سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني    /           شايد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني

 آه باران من سراپاي وجودم آتش است    /           پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کني

                                       یه شعله ی شکسته

                                               یه شمع رو به بادم

                                                       خسته از این زمونه

                                                            فریاد گریه دارم

                                                     شده فضای سینه

                                                سیه چو روزگارم

                                          از همه دل بریدم

                                دل به کسی ندادم

                        عاشق شدم به چشمات

                         دادم دلو به رویات

                               رفتی و پا گذاشتی

                                       به سادگی رو حرفات

                                                   با یاد تو همیشه

                                                       عمرم تموم نمیشه...

خدایا آنکه درتنهاترین تنهاییم تنهایم گذاشت

تو در تنها ترین تنهاییش

تنهایش نگذار!!!

اگه از من تو بپرسی رنگ عاشـقــی چه رنگه

من میگم رنگش سیـــاهه اما باز واسم قشنگه

تو همونی  که میگفتی همیــشه پیشم می مونی

 چرا قلبــمو شکستی

 چرا از من گریــزونی

باور نداره قلبم  وقت وداع رسیده

انگار که غم آتشی بر پیکرم کشیده

دونه دونه  روی ناودون

قطره های ســرد بارون

بــی تـو اما یه کویرم

تــو نباشی من می میرم

قطره قطره  چکه چکه اشک آسمون می باره

گله دارم از خــداونـد  اگه باز تو رو نیاره

گله دارم از خــداونـد اگه باز تو رو نیاره

(یه روز سرده زمستونی)۱۲